تبليغاتX
سحرگه
ادبی - علمی - شعر

 

میعادی دوباره

 

 

بنا کن خانه ای از

 

عشق وایمان

 

که از حوضش به جای چند وجب آب

 

پر از رویای اقیانوس باشد

 

حیاطش پر ز یاس و

 

عطر پیچک

 

اتاقش جای میعادی دوباره

 

سکوتش پر نجابت پر زبودن

 

و سقفش از محبت از ترانه

 

وسقفش سفت و محکم

 

همچوسوگند

 

اگرچه سخت و دشوار است اما

 

بیا وبا دل و جان همتی کن

 

بنا کن خانه ای از

 

عشق وایمان

 

به یاد یادبود آشنایان

 

 

                                                میلاد  زارع

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم مرداد 1387ساعت 11:47  توسط سحرگاه  | 

مواظب افکارت باش,آن تبديل به کلمات مي شود.

 مواظب کلماتت باش,آن اعمالت مي شود.

مواظب اعمالت باش,آن عاداتت مي شود.

 مواظب عاداتت باش,آن شخصيتت مي شود

. مواظب شخصيتت باش,آن سرنوشت مي شود

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 16:48  توسط سحرگاه  | 

دلم گرفته ست

دلم گرفته ست

 

به ایوان میروم و انگشتانم را

بر پوست کشیده یشب میکشم

 

چراغ های رابطه تاریکند

چراغ های رابطه تاریکند

 

کسی مرا به آفتاب

معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به مهمانی گنجشک هانخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است

 

                                                       فروغ فرخزاد

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 17:53  توسط سحرگاه  | 

طرح

شب

      باگلوی خونین

                        خوانده است

                                          دیرگاه.

دریا

    نشسته سرد.

                   یک شاخه در سیاهی جنگل

                                                          به سوی نور

فریاد می کشد .

                                   " احمد شاملو" 

              

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387ساعت 10:38  توسط سحرگاه  | 

سلام

 راه را گم نکرده اید... این وبلاگ خودتان است...

 این گل را به خاطر حضور گرمتان به شما تقدیم می کنم. با عشق

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 9:47  توسط سحرگاه 

سحـــر با باد  می گفــتم حدیـث آرزومنـدی

خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

                                                  "حافظ - علیه الرحمه "

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 9:24  توسط سحرگاه  | 

امشب

در یک خواب عجیب

روبه سمت کلمات

بازخواهدشد

بادچیزی خواهد گفت

سیب خواهدافتاد

روبه اوصاف زمین خواهدغلتید

تا حضوروطن غایب شب خواهد رفت

سقف ویک وهم فرو خواهد ریخت

چشم

هوش محزون نباتی را خواهد دید

پیچکی دور تماشای خدا خواهد پیچید

راز سر خواهد رفت

ریشه زهد زمان خواهد پوسید

سر راه ظلمات

لبه صحبت آب

برق خواهد زد

باطن آیینه خواهد فهمید

امشب

ساقه معنی را

وزش دوست تکان خواهد داد

بهت پرپر خواهد شد

ته شب یک حشره

قسمت خرم تنهایی را

تجربه خواهد کرد

داخل واژه صبح

صبح خواهدشد

                                            سهراب سپهری

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 8:29  توسط سحرگاه  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387ساعت 11:51  توسط سحرگاه  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387ساعت 11:45  توسط سحرگاه  |